The Piggery

 Beste vrienden en volgers, 

Vandaag worden we – en met ons de hele boot – om half zes plaatselijke tijd gewekt over de scheepsomroep. Gelukkig is dat voor uitslapende Hollanders maar liefst half zeven, en dat voor een vakantiedag. De disembarkement verloopt vlotjes, en de paspoortenmeneer is vrolijk en allervriendelijkst. Zijn laatste woorden voor ons zijn ‘thanks & cheers’. Jawel, we zijn weer in Engeland!

We wisten niet dat de Pilgrim Fathers indertijd met het schip Mayflower vertrokken vanuit Harwich. We zijn ook nog een keer in Amerika bij Plymouth Rock geweest, waar de Pilgrim Fathers toendertijd landden. Daar ligt overigens een fraaie replica van de Mayflower. Maar ze kwamen uit Leiden, en dus is het cirkeltje nu nog weer wat ronder.

Ook in Engeland is het druk op de weg, en het is nog best wel een eindje rijden naar Stoke-on-Trent. De afslagen naar Burton, Laughton en Hemingway zijn natuurlijk intrigerend, maar wij hebben onze Otterloo, Raemsdonck en Linschoten. Het gemotoriseerde verkeer is beduidend minder gestressed als in Nederland. Maar we doen zelf ook kalm aan.

Als we in de buurt komen van onze bestemming slaan we even even af naar het plaatsje Ashbourne, en dat is gelijk een voltreffer. Het is een prachtig oud marktplaatsje met statige Georgian huizen. Vroeger was een een knooppunt van zes postkoets routes. Tegenwoordig zijn het helaas stoeten met auto’s die zich door het centrum persen. Maar er blijft genoeg over om van te genieten. 

Later deze week vindt het 70-jarige jubilee van Queen Elizabeth II plaats, wij noemen haar altijd Queenie, hopelijk vindt ze dat goed. Alles is hier gepavoiriseerd voor de gelegenheid en zelfs de markante rode brievenbussen zijn versierd met kunstig haakwerk.

De twaalfde eeuwse St Oswald is zeker de moeite waard om even te bezoeken, al is het alleen maar om de klokketouwen van de Bell Ringers te zien hangen, keurig gedrapeerd vanaf het plafond, klaar voor de volgende riedel. Het nabijgelegen oeroude kerkhofje is overwoekerd door een bloemenweide, en er heerst een vredige rust. St Oswald was overigens in de zevende eeuw de koning van Northumbria, en was betrokken bij de overgang naar het Christendom aldaar.

Na wat gezoek vinden we ons logeerhuisje even buiten het dorpje Ipstones. Het is een oud omgebouwd stenen schuurtje ‘The Piggery’ geheten en het ligt in een beeldige tuin, met een terras dat uitkijkt over de tuin, de weiden verderop en de verre groene heuvels. De kookgelegenheid is wat Spartaans om zo maar te zeggen, en afwassen doe je aan een rustiek aanrechtje buiten op het terras. We hebben voor morgen dus maar geserveerd in ‘The Marquis of Granby’ in het dorp.