Anglesey Abbey & Beth Chatto Gardens

 Beste vrienden en volgers,

Het inschepen op de ferry in Harwich vindt pas vanavond plaats, dus we kunnen nog een hele dag stukslaan in Cambridgeshire en/of Suffolk. Na een hartelijk afscheid van de mensen van Crystal Hotel rijden we naar Anglesey Abbey bij het plaatsje Lode, dat is het huis van Lord Fairhaven. 

De plek heet zo omdat hier in de Middeleeuwen een Augustijner klooster stond. Dat klooster werd door Henry VIII in de zestiende eeuw ingepikt, zoals zovele Paapse bezittingen.

Sindsdien is het in veler handen overgegaan, en zijn de meeste gebouwen afgebroken of verbouwd. Fairhaven had steenrijke familie in de Amerikaanse oliebussiness en kon het huis leuk inrichten, evenals de tuinen, zeg maar landerijen eromheen. Hij had ook een kleine maar weergaloze verzameling schilderijen van John Constable, en die zijn vandaag te zien in het huis. Het pronkstuk is een groot schilderij. waarop de inscheping van koning George IV te zien is, vlak voor de opening van Waterloo Bridge in 1817.

Het staat uitgestald in de grote bibliotheek, en men is er bijzonder trots op, want het is pas helemaal schoongemaakt. Er is nog steeds een Waterloo Bridge in London, maar die is Victoriaans.

Fairhaven was een paardenliefhebber, en dat had hij gemeenschappelijk met de Engelse koninklijke familie. The Queen Mother kwam hier graag logeren als er paardenrennen waren in het naburige Newmarket. Er zijn kamers genoeg, en badkamers ook. In de glas-in-lood ramen van de bibliotheek staan de handtekeningen van diverse royals gegrift, met een speciale diamantpen. Ook Elizabeth II staat ertussen.

Anglesbey Abbey is voor een voornaam onderkomen niet te groot, maar wel erg sfeervol. Je zou er zo in willen trekken. Lord Fairhaven overleed in 1967, maar het is nog steeds of ie elk moment kan binnenlopen, en zo heeft hij het ook gewild.

Dit is de radio die door de butler na het diner op een zilveren schaal werd binnengedragen om het nieuws van negen uur te beluisteren.

Vervolgens maken we een flinke rit over de M14, die naar Felixtowe en het naburige Harwich leidt. De weg is vol met trailers die blijkbaar de boot willen halen. Ze halen elkaar te pas en vooral te onpas in. We rijden er met samengeknepen billen tussen. Gelukkig slaan we bij Elmstead Market ongedeerd af om nog even de Beth Chatto Gardens te bewonderen.

Beth Chatto was een heel speciale tuinierster. De grond van haar tuinen zijn droog en te arm op er iets op te kunnen verbouwen. Door slimme keuze van geschikte planten, zijn er tuinen ontstaan, die het eigenlijk vanzelf goed doen en relatief weinig onderhoud nodig hebben. Vooral de Gravel Garden (een voormalig parkeerterrein) is een triomf: die hoeft helemaal niet gesproeid te worden. Om het succes te onderstrepen, staat er een reusachtige eucalyptusboom. De bladeren ritselen in de wind. Van de eucalyptus hebben wij hele bossen gezien in Australië, in the outback. Behalve de Gravel Garden is er ook nog een Woodland Garden, een Water Garden, en Reservoir Garden, een Reflection Garden en een Scree Garden, een verzameling exotische vetplanten in allerlei potten op het terras. 

Chatto heeft tijdens de jaarlijkse Chelsea Flower Shows vele gouden medailles gewonnen. Ze was ook bevriend met Chrisopher Lloyd, van de beroemde Great Dexter Gardens. Er zal de nodige kruisbestuiving van tuinideeën hebben plaatsgevonden.

Helaas gaan de tuinen stipt om 17:00 dicht. Zo zal wellicht indertijd de slag bij Hastings in 1066 ook zijn verloren. Willem de Veroveraar sloeg met zijn ridders op vrijdagmiddag even na vieren toe. Niet waar natuurlijk. De eigenlijke slag vond plaats in een knollenveld nabij een dorpje dat tegenwoordig Battle heet.

We arriveren ruim op tijd in Harwich, en kunnen dus nog even een kijkje nemen in het oude stadje.

Er is een oude vuurtoren, de laatste havenkraan met tredmolenaandrijving in Europa, uitzicht op de moderne containerhaven en de Redoubt, een fort uit de Napoleontische tijd, dat diende om de Fransen te verhinderen Harwich binnen te vallen. Dan is het tijd om in te schepen op de Stena Brittanica voor de overtocht naar Hoek van Holland.

Beste vrienden volgers en deze keer speciaal: lieve negentigers, bedankt voor het lezen van dit blog. En, zoals inmiddels gebruikelijk: houd u gereed voor eventuele nabranders.