Chatsworth House & Gardens

Beste vrienden en volgers,

Zoals al verwacht is het weer hier nogal omgeslagen. Op deze zondagochtend regent het katten en honden, in plaats van alleen maar pijpestelen. We maken nog een laatste rit door de heuvels van het Peak District, maar dat is om Chatsworth House te bereiken, dat aan het oostelijke randje ligt, nabij Chesterfield. De thuisbasis van the Duke of Devonshire is een van de mooiste buitens van heel Engeland. Waarom het in Derbyshire ligt, en niet in Devon (zonder -shire) is een ingewikkeld verhaal, dat honderden jaren teruggrijpt in de historie. Daar ga ik jullie niet mee vermoeien. Laten we het eenvoudig houden: de 12e Duke van Devonshire stelt tegen flinke betaling zijn huis en terreinen open voor het publiek. Niet dat ie op zwart zaad zit, in tegendeel, maar de tent moet zichzelf wel een beetje kunnen bedruipen. Kortgeleden ging er nog dertig miljoen pond doorheen om het een en ander te restaureren. Het is tenslotte een groot barok paleis met immense tuinen.

Bij de entree van het huis worden we aangenaam verrast door wat moderne kunst in de voortuin, en de verrassingen blijven komen: het plechtige antieke interieur wordt opgefleurd door prachtstukken uit de persoonlijke - moderne - kunstverzameling van de Duke. Het past qua kleurstelling niet allemaal helemaal lekker bij de antiquiteiten en het behang, maar het heeft iets bevrijdends en relaxends.

Toch is er ook serieuze oude kunst te bewonderen: waar wij  op het dressoir wat familiefoto’s hebben staan, heeft de Duke of Devonshire een heel trappenhuis ter beschikking. En verderop hangen losjes wat Picasso’s naast een echte Rembrandt. En ach, wat is nou één enkele Braque?

De apotheose komt bij de zaal met beeldhouwwerken: die staat helemaal vol met prachtige antieke marmeren beelden, waaronder een paar echte Canova’s. Bezat ik maar een marmeren voet, gehouwen door Canova, dan kon ik rentenieren op een tropisch eiland. Maar goed, voor tien pond per uur kan ik me hier rijk wanen, en voortschrijden langs allerlei kostelijke kostbaarheden.

De tuinen zijn ook erg de moeite waard: de beroemde ‘Capability’ Brown heeft zich hier omstandig bemoeid met de landschapstuinen. Het oogt allemaal heel natuurlijk, maar elk boompje, elk heuveltje is uitgedacht. 

Verder er is een rockery die zijn weerga in de wereld niet kent, en de Cascade wordt gevoed vanuit meertjes in het boventerrein. Het een indrukwekkende triomf van vindingrijkheid. De nattigheid houdt aan, maar goed we zitten tenslotte in Engeland. En niemand hier stoort zich aan een beetje regen.

Toch moet we ons losrukken van al dat moois, want we willen nog wel een beetje op tijd in Cambridge aanlanden. Het is nog een heel stuk rijden over de M1 South, en vele Engelsen rijden met ons mee, op weg naar huis na een lang weekend. In geval van heimwee kunnen we altijd nog een picknickmand bestellen in de webshop van Chatsworth. Die laten we dan ophalen door onze butler.