Wandelen bij Edale Valley & Village

Beste vrienden en volgers,

Bank Holiday is voor de Engelsen een begrip. Traditioneel wijst the Bank of England een aantal dagen aan waarop de bussines is gesloten. En dat geldt dan natuurlijk voor alle salarymen in Engeland. Dit jaar vallen er Bank Holidays op 2 juni (gisteren) en 3 juni (vandaag). Ze zijn gedoopt ‘Late May Bank Holiday’ respectievelijk ‘Her Majesty the Queen’s Platinum Jubilee’. En dus is elk hotel, elk holiday home, elke B&B en elke slaapkamer in elke pub stijf volgeboekt.

We gaan wandelen bij het dorpje Edale, en op de weg erheen zien we al hordes met auto’s in de bermen van de smalle heuvelweggetjes geparkeerd staan. Er is niet veel plek meer. En waag het niet om je auto neer te zetten op een dubbele gele streep, want er wordt genadeloos met bonnen geslingerd. Gelukkig vinden we in Edale zelf nog een mooi plekje op het officiële parkeerterrein à vier pond. Je moet de laatste drie tekens van je kentekenplaat intoetsen op de parkeerautomaat, en dat wordt dan meegeprint op je parkeerkaartje. De kaartjes zijn dus niet overdraagbaar. Have you Paid & Displayed?

De wandeling voert ons door de fields, die gretig worden begraasd door schapen en lammetjes. De verschillende veldjes zijn afgescheiden door stiles, dat zijn opstapjes over een hek heen, en ook squeeze stiles, dat zijn twee rechtopstaande stenen met een spleet ertussen, waar je echte geen mountainbike doorheen krijgt. En verder kan je gewone hekjes met sluiting tegenkomen. Of kissing gates, waar de schapen niets van snappen. Het weer is mooi en zonnig doch winderig en het landschappelijke schoon is overweldigend.

Dat we hier sowieso mogen wandelen hebben we mede te danken aan Benny Rothman. Hij was een van de vele mensen die vrij over deze landen wilde kunnen wandelen en klimmen, maar de plaatselijke landeigenaren waren daar natuurlijk op tegen. In 1932 organiseerde Rothman de ‘Mass Trespass’. Het ‘Plateau of Kinder Scout’ werd met honderden mensen tegelijk illegaal bedwongen. Rothman kreeg celstraf, maar ook veel symphatie. In 1951 ontstond het Peak District National Park. Maar parkeerdiscipline wordt hier uiteraard wel afgedwongen.

Edale is een klein dorpje, maar mag zich verheugen in een belangwekkende landmark: in het gehucht Upper Booth begint officiëel The Pennine Way, een voetpad dat noordwaards voert tot aan Kirk Yetholm, even over de grens met Schotland. Je moet wel stout boots hebben, want de ttoale afstand bedraagt 268 miles. En ongetwijfeld ontelbare stiles. We hebben het eerste kleine stukje alvast afgelegd.

Edale was van oudsher het centrum van een aantal gehuchten met Booth in de benaming, Booth is een oud-Deens woord voor een optrekje, in dit geval bestemd voor schaapsherders. Je hebt dus Upper Booth, Barber Booth, Ollerbrook Booth en Nether Booth. Edale heette vroeger Aidele (1086), Heydale (1251), Eydale (1275), Eydal (1285) of Edall (1550).  De iconische rode telephone booths zijn hier nog lang niet allemaal verdwenen, maar telefoneren doen ze hier tegenwoordig net zoals overal ter wereld met de smart phone.

Wie al dat gedoe met parkeren maar niets vindt, er is ook een treinverbinding tussen Manchester en Sheffield, dwars door het Peak District, en Edale is één van de stations. De vergezichten vanuit de coupéraampjes zijn uiteraard spectactulair.